Wszystko o sezonie 1994, runda 3, śmiertelny weekend w San Marino

Grand Prix San Marino na torze Imola. Trzecie Grand Prix w 1994 roku. Wstęp do tego sezonu, informacje o przepisach, zmianach regulaminowych, oraz składy kierowców i kalendarz znajdziecie tutaj.

Wszystkie posty z tej serii znajdziecie, klikając w ten link - SEZON 1994 F1

Pięć lat przed tym weekendem w 1989 roku w zakręcie Tamburello, Gerhard Berger rozbija się, jego Ferrari staje w płomieniach. Austriak wyszedł z tego cało, miał połamane żebra i oparzenia drugiego stopnia, ale przeżył. W tym miejscu bolidy osiągały prędkość dochodzącą do 300 kilometrów na godzinę. Po zewnętrznej zakrętu była tylko betonowa ściana. Po wypadku Bergera zastanawiano się, czy można coś zmienić, żeby to miejsce było bezpieczniejsze. Niestety za ścianą płynie rzeka i nie ma możliwości jej odsunięcia. Na inny pomysł wtedy nikt nie wpadł...

Piątek

Zaledwie dwa tygodnie wcześniej po Grand Prix Pacyfiku wszyscy byli poruszeni tematem kontroli trakcji i tego, czy jakiś zespół nie oszukuje. Po weekendzie na Imoli już nikt o tym nie pamiętał.

Rubens Barrichello mógł być tylko zadowolony z tego, jak rozpoczął się ten sezon. Czwarte miejsce w domowym Grand Prix Brazylii, pierwsze podium w Japonii trzy tygodnie później. Do San Marino kierowca Jordana przyjechał więc bardzo pewny siebie.

Do tego stopnia, że podczas pierwszej z dwóch sesji kwalifikacyjnych w Variante Bassa na drugim okrążeniu pojechał 15 km/h szybciej niż wcześniej. Rubens przez to wyrzuciło na zewnętrzny, bardzo stromy krawężnik. Bolid wyskoczył jak z rampy w powietrze. Instynktownie, Barrichello podniósł obie ręce, aby zakryć twarz, gdy samochód uderzył w górną część bariery opon.

Brazylijczyk jechał w tym momencie 223 km/h. Po kontakcie z oponami przód bolidu uderzył o ziemię, a następnie obróciło go tak, że zawodnik był uwięziony pod spodem. Po chwili porządkowi obrócili szybko bolid. Głowa Rubensa tylko zatrzęsła się w tym momencie.

Sid Watkins i ekipa medyczna przybyli na miejsce zdarzenia wkrótce potem. Znaleźli Barrichello nieprzytomnego i z trudem oddychającego z powodu krwi płynącej z rozcięcia na jego twarzy. Watkins szybko udrożnił drogi oddechowe Rubensa, następnie został on przewieziony do centrum medycznego.

Sesja rozpoczęła się ponownie po 20-minutowym opóźnieniu i powróciły pozory normalności. Przez resztę weekendu w Jordanie jeździł tylko Andrea de Cesaris. To Włoch w ten weekend zastępował Eddiego Irvine'a.

Sobota

Rubens Barichello spędził noc w szpitalu, ale już w sobotę był w padoku. Dzięki temu, że Brazylijczyk nie startował większe szanse na start w wyścigu miały dwa najsłabsze zespoły, Simtek i Pacific. Z 27 kierowców, którzy wzięli udział w kwalifikacjach, tym razem tylko jeden odpadnie.

Roland Ratzenberger wyjechał na tor, walcząc o jak najlepszy czas po raz ostatni w swoim życiu. Austriak nie miał tyle szczęścia co dzień wcześniej Rubens. Doszło do awarii przedniego skrzydła w jego bolidzie, które sprawiło, że przednie koła były uniesione i zawodnik nie mógł skręcać.

Jego Simtek również wzbił się w powietrze przy prędkości 320 km/h i uderzył nie w siatkę, ale w betonową ścianę, umieszczoną na zewnętrznej części łuku noszącego nazwę Villeneuve. Ratzenberger nie miał szans. Odniósł rozległe obrażenia. Zabrano go do centrum medycznego, a stamtąd, helikopterem, do bolońskiej kliniki Maggiore. O 14:15 potwierdzono zgon, chociaż tak naprawdę Roland nie żył już chwile po wypadku. Gdyby zgon ogłoszono na miejscu wypadku, to zapewne ten weekend Grand Prix nie byłby kontynuowany.

JJ Lehto wrócił w ten weekend za kierownicę Benettona, po kontuzji, jakiej nabawił się w trakcie zimowych testów.

Najlepszy czas uzyskał Senna przed Schumacherem. To było trzecie pole position z rzędu dla Brazylijczyka. Ayrton miał zero punktów w tym roku w klasyfikacji kierowców i w końcu chciał odrabiać stratę do Michaela.

Włosi byli zadowoleni z postawy Ferrari. Berger startował z trzeciego miejsca, a Nicola Larini był szósty.

Pozycje startowe

Poz Nr KierowcaZespółCzas
1 2 Ayrton Senna SEN Williams Renault 1:21.548
2 5 Michael Schumacher MSC Benetton Ford 1:21.885
3 28 Gerhard Berger BER Ferrari 1:22.113
4 0 Damon Hill HIL Williams Renault 1:22.168
5 6 Jyrki Jarvilehto JAR Benetton Ford 1:22.717
6 27 Nicola Larini LAR Ferrari 1:22.841
7 30 Heinz-Harald Frentzen FRE Sauber Mercedes 1:23.119
8 7 Mika Hakkinen HAK McLaren Peugeot 1:23.140
9 3 Ukyo Katayama KAT Tyrrell Yamaha 1:23.322
10 29 Karl Wendlinger WEN Sauber Mercedes 1:23.347
11 10 Gianni Morbidelli MOR Footwork Ford 1:23.663
12 4 Mark Blundell BLU Tyrrell Yamaha 1:23.703
13 8 Martin Brundle BRU McLaren Peugeot 1:23.858
14 23 Pierluigi Martini MAR Minardi Ford 1:24.078
15 24 Michele Alboreto ALB Minardi Ford 1:24.276
16 9 Christian Fittipaldi FIT Footwork Ford 1:24.472
17 25 Eric Bernard BER Ligier Renault 1:24.678
18 20 Erik Comas COM Larrousse Ford 1:24.852
19 26 Olivier Panis PAN Ligier Renault 1:24.996
20 12 Johnny Herbert HER Lotus Mugen Honda 1:25.114
21 15 Andrea de Cesaris DEC Jordan Hart 1:25.234
22 11 Pedro Lamy LAM Lotus Mugen Honda 1:25.295
23 19 Olivier Beretta BER Larrousse Ford 1:25.991
24 31 David Brabham BRA Simtek Ford 1:26.817
25 34 Bertrand Gachot GAC Pacific Ilmor 1:27.143

Niedziela

Pierwszy wyścig w Europie w tamtym sezonie. Na starcie Senna ruszył bez żadnych problemów z pole position, które zdobył po raz 65 i ostatni w swojej karierze.

Z pola startowego nie ruszył JJ Lehto, chwilę później uderzył w niego Pedro Lamy. Części z bolidu Lotusa poleciały w trybuny. Prawdopodobnie dziewięciu widzów było rannych po tym zdarzeniu. Na tor wyjechał samochód bezpieczeństwa. Pomysł zapożyczony z serii Indycar.

Max Angelelli prowadził Opla Vectrę, ponieważ taki był wtedy samochód bezpieczeńśtwa. Włoski mistrz Formuły 3 jechał blisko granicy możliwości samochodu, ale był on dwa razy wolniejszy od bolidów Formuły 1.

Angelelli udał się do boksów pod koniec piątego okrążenia. Inżynier wyścigowy Senny, David Brown, powiedział mu, że zjeżdża safety car i Brazylijczyk przekazał przez radio potwierdzenie. To było ostatnie, co zespół od niego usłyszał.

Na siódmym okrążeniu doszło do tragicznego w skutkach wypadku.

Jego opis sekunda po sekundzie znajdziecie w oddzielnym poście.

Wyścig został w tym momencie przerwany.


Wyścig został wznowiony, po tym jak Senna został zabrany helikopterem do szpitala. Kierowcy ponownie ruszyli do walki o wygraną z pół startowych. Część z nich nie chciała dalej się ścigać. Między innymi Schumacher. Ostatecznie jednak wszyscy ponownie ruszyli. Ostateczny wynik wyścigu od tego momentu, to suma czasów z części przed wypadkiem Senny i drugiej po jego wznowieniu.

Dokładny stan Brazylijczyka w tym momencie nie był jeszcze znany. Chociaż już pojawiły się plotki, że nie żyje. W padoku mówiono, że uderzony został w głowę, a po angielsku ktoś przekręcił słowo "head" z "dead".

Po starcie Gerhard Berger objął prowadzenie przed Schumacherem. Niemca próbował jeszcze wyprzedzić Hill, ale doszło między nimi do kontaktu. Kierowca Williamsa musiał zjechać do boksów po nowe przednie skrzydło. Spadł tym samym na ostatnie miejsce.

Schumacher po kilku okrążeniach w końcu poradził sobie z Bergerem, a kierowca Ferrari chwilę później wycofał się z wyścigu. Tym samym za Niemcem uplasowali się Nicola Larini i Mika Hakkinen. Tak też dojechali do mety. To było drugie podium w karierze Fina i jedyne w karierze Lariniego.

Michele Alboreto nadomiar złego w trakcie swojego pit stopu ruszył z niedokręconym kołem, które trafiło mechanika Ferrari.

Hill w tym czasie przebijał się przez stawkę i ostatecznie dojechał szósty.

Schumacher po tym wyścigu miał na swoim koncie 30 punktów, czyli maksimum jakie można było zdobyć. Hill i Barrichello mieli po siedem, a Hakkinen i Larini po 6. Ten ostatni już więcej w tym sezonie na torze się nie pojawił, jako że tylko zastępował Jeana Alesiego.

Wyniki wyścigu
Poz Nr KierowcaZespół Okr Czas Punkty
1 5 Michael Schumacher MSC Benetton Ford 58 1:28:28.642 10
2 27 Nicola Larini LAR Ferrari 58 +54.942s 6
3 7 Mika Hakkinen HAK McLaren Peugeot 58 +70.679s 4
4 29 Karl Wendlinger WEN Sauber Mercedes 58 +73.658s 3
5 3 Ukyo Katayama KAT Tyrrell Yamaha 57 +1 okr 2
6 0 Damon Hill HIL Williams Renault 57 +1 okr 1
7 30 Heinz-Harald Frentzen FRE Sauber Mercedes 57 +1 okr 0
8 8 Martin Brundle BRU McLaren Peugeot 57 +1 okr 0
9 4 Mark Blundell BLU Tyrrell Yamaha 56 +2 okr 0
10 12 Johnny Herbert HER Lotus Mugen Honda 56 +2 okr 0
11 26 Olivier Panis PAN Ligier Renault 56 +2 okr 0
12 25 Eric Bernard BER Ligier Renault 55 +3 okr 0
13 9 Christian Fittipaldi FIT Footwork Ford 54 DNF 0
NC 15 Andrea de Cesaris DEC Jordan Hart 49 DNF 0
NC 24 Michele Alboreto ALB Minardi Ford 44 DNF 0
NC 10 Gianni Morbidelli MOR Footwork Ford 40 DNF 0
NC 23 Pierluigi Martini MAR Minardi Ford 37 DNF 0
NC 31 David Brabham BRA Simtek Ford 27 DNF 0
NC 34 Bertrand Gachot GAC Pacific Ilmor 23 DNF 0
NC 19 Olivier Beretta BER Larrousse Ford 17 DNF 0
NC 28 Gerhard Berger BER Ferrari 16 DNF 0
NC 2 Ayrton Senna SEN Williams Renault 5 DNF 0
NC 20 Erik Comas COM Larrousse Ford 5 DNF 0

Czwarta runda, GP Monaco 1994