Wszystko o sezonie 1994, runda piąta, GP Hiszpanii

Grand Prix Hiszpanii. Piąte Grand Prix w 1994 roku. Wstęp do tego sezonu, informacje o przepisach, zmianach regulaminowych, oraz składy kierowców i kalendarz znajdziecie tutaj.

Wszystkie posty z tej serii znajdziecie, klikając w ten link - SEZON 1994 F1

Formuła 1 jest zbyt niebezpieczna

To był pierwszy weekend, w którym zawodnicy mieli swoich przedstawicieli w walce o nową bezpieczniejszą Formułę 1. W 1982 roku rozwiązano stowarzyszenia kierowców F1, czyli Grand Prix Drivers Association, a teraz powołano je na nowo. Kilku najlepszych zawodników, w tym Michael Schumacher, Damon Hill i Gerhard Berger, odegrało kluczową rolę w powstaniu i prowadzeniu GPDA.

W trakcie tego weekendu podjęli decyzję o zainstalowaniu tymczasowej szykany przed zakrętem Nissana. Był on pokonywany z pełnym gazem i nie było w tym miejscu dużego marginesu na błąd. Tor w Hiszpanii został otwarty trzy lata wcześniej i teoretycznie spełniał wszelkie wymogi bezpieczeństwa, ale po wydarzeniach z Imoli, trzeba je było zrewidować. W trakcie sezonu jeszcze kilka razy skorzystano z takiego rozwiązania.

Weekend rozpoczął się też od groźby strajku kierowców, po którym nastąpiło masowe wycofanie się większości zespołów z pierwszej sesji treningowej. Ostatecznie wystartowało w pierwszej sesji tylko dziewięciu kierowców.

Do wyścigu zgłoszono 27 kierowców. Sauber wystawiał tylko jeden bolid, ponieważ Karl Wendlinger pozostał w śpiączce po swoim wypadku w Monako.

Dzień po kraksie Wendlingera, prezes FIA Max Mosley ogłosił gruntowne zmiany w konstrukcji bolidów, w celu zmniejszenia siły docisku i prędkości na zakrętach w imię bezpieczeństwa. Jednak wiele zespołów wyraziło obawy co do kosztów, pośpiechu i prawdopodobnego wpływu tych zmian.

Zmiany w tylnej części bolidów były głównym powodem sporów. Nowe ograniczenia dotyczące wielkości dyfuzorów nałożone przez FIA doprowadziły do tego, że w szybko przygotowanych nowych częściach dochodziło do pęknięć. Szybka próba rozwiązania kwestii bezpieczeństwa spowodowała zupełnie nowe problemy.

Williams i Ligier znajdowały się wśród zespołów, które podczas testów odkryły pęknięcia w swoich bolidach. A w środę przed wyścigiem, Pedro Lamy testował z Lotusem i w jego bolidzie zawiodło tylne skrzydło. Stracił panowanie nad nim i po uderzeniu w bandy, wzbił się w powietrze i wylądował w tunelu w pobliżu trybuny dla widzów. Wypadek zakończył się połamaniem nóg i obu nadgarstków. Alexander Zanardi zastępował go do końca sezonu.

Andrea Montermini miał w zespole Simtek zastąpić Rolanda Ratzenbergera, ale nie przejechał całego weekendu. Wjeżdżając na prostą startową, wyjechał na pobocze, stracił panowanie nad bolidem i rozbił się z pełnym impetem o bariery z opon. Złamał kości lewej piętę i prawej stopy. Wrócił do Formuły 1 dopiero rok później.

David Coulthard został wyznaczony na drugiego kierowcę Williamsa. Szkot był kierowcą testowym zespołu już drugi sezon, teraz musiał wypełnić duże buty po Sennie.

Eddie Irvine w końcu wrócił po zawieszeniu na trzy wyścigi za kierownicę Jordana.

Kiedy w piątek rozpoczęła się pierwsza sesja treningowa, wzięli w niej udział tylko Ferrari, Sauber, Tyrrell, Minardi i Larrousse. Na torze było więc dziewięciu kierowców. Pozostali spotkali się z Mosleyem i Ecclestonem. Uzyskali oni pewne ustępstwa co do planów dotyczących przyszłych zmian, ale zgodzili się na utrzymanie swoich bolidów w nowej specyfikacji.

Pozycje startowe

Michael Schumacher zajął drugie z rzędu pole position w swojej karierze. Damon Hill również stanął w pierwszym rzędzie, ale jego czas był wolniejszy o 0,6 sekundy. Mika Häkkinena był trzeci przed drugim Benettonem prowadzonym przez JJ Lehto.

Z szóstego miejsca startował Alesi przed Bergerem. David Coulthard w swoim debiucie był dopiero dziewiąty w kwalifikacjach.

Poz Nr KierowcaZespół Czas
1 5 Michael Schumacher MSC Benetton Ford 1:21.908
2 0 Damon Hill HIL Williams Renault 1:22.559
3 7 Mika Hakkinen HAK McLaren Peugeot 1:22.660
4 6 Jyrki Jarvilehto JAR Benetton Ford 1:22.983
5 14 Rubens Barrichello BAR Jordan Hart 1:23.594
6 27 Jean Alesi ALE Ferrari 1:23.700
7 28 Gerhard Berger BER Ferrari 1:23.715
8 8 Martin Brundle BRU McLaren Peugeot 1:23.763
9 2 David Coulthard COU Williams Renault 1:23.782
10 3 Ukyo Katayama KAT Tyrrell Yamaha 1:23.969
11 4 Mark Blundell BLU Tyrrell Yamaha 1:23.981
12 30 Heinz-Harald Frentzen FRE Sauber Mercedes 1:24.254
13 15 Eddie Irvine IRV Jordan Hart 1:24.930
14 24 Michele Alboreto ALB Minardi Ford 1:24.996
15 10 Gianni Morbidelli MOR Footwork Ford 1:25.018
16 20 Erik Comas COM Larrousse Ford 1:25.050
17 19 Olivier Beretta BER Larrousse Ford 1:25.161
18 23 Pierluigi Martini MAR Minardi Ford 1:25.247
19 26 Olivier Panis PAN Ligier Renault 1:25.577
20 25 Eric Bernard BER Ligier Renault 1:25.766
21 9 Christian Fittipaldi FIT Footwork Ford 1:26.084
22 12 Johnny Herbert HER Lotus Mugen Honda 1:26.397
23 11 Alessandro Zanardi ZAN Lotus Mugen Honda 1:27.685
24 31 David Brabham BRA Simtek Ford 1:28.151
25 34 Bertrand Gachot GAC Pacific Ilmor 1:28.873
26 33 Paul Belmondo BEL Pacific Ilmor 1:30.657

Schumacher dobrze wystartował, Hill musiał natomiast bronić się przed atakami Hakkinena i Alesiego. Ten drugi szybko awansował po starcie, ale potem sam musiał się bronić przed JJ Lehto i Coulthardem.

Lider wyścigu szybko uciekał i miał 6,5 sekundy przewagi po czterech okrążeniach. Hill dalej walczył z Hakkinenem, ale szybki zjazd do boksów Fina na 16 okrążeniu pokazał, że McLaren miał po prostu w baku mało paliwa i planował aż trzy zjazdy.

Coulthard w międzyczasie miał problem z elektryką, który ostatecznie zakończył się awarią skrzyni biegów. Hill nie miał takich problemów. Zjechał do boksów na 20 okrążeniu.

Schumacher po swoim pit stopie miał dużą zagwozdkę. Utknął w piątym biegu i nie mógł go zmienić. O ile mógł pokonać całe okrążenie, zmieniając styl jazdy i dostosowując obroty odpowiednio do każdego zakrętu. O tyle największe obawy miał zespół, że jak ponownie pojawi się po opony i paliwo to już nie uda mu się ruszyć.

Hill ostatecznie objął prowadzenie dzięki problemom Niemca. Wcześniej Mika Hakkinen po raz pierwszy w karierze prowadził w wyścigu, ale problem z chłodzeniem sprawił, że jego silnik padł na 49 okrążeniu. Kolejnym, który mógł wyprzedzić Michaela, był jego kolega z zespołu, ale jego silnik padł 4 okrążenia później. Następnym w kolejce do odziedziczenia drugiego miejsca był Martin Brundle, ale na 6 okrążeń przed metą padło sprzęgło w jego bolidzie i ostatecznie Schumacher dojechał drugi.

Ostatnie miejsce na podium zajął Mark Blundell w Tyrrellu. To było ostatnie podium tego zespołu w Formule 1, zanim Ken Tyrrell kilka lat później nie sprzedał zespołu, którego nowym właścicielem został British American Racing, później Honda, Brawn, a teraz ten zespół to Mercedes.

Jean Alesi dojechał czwarty przed Pierluigi Martinim w Minardi. Eddie Irvine dojechał szósty z ostatnim punktem.

Schumacher po pięciu wyścigach miał 46 punktów w klasyfikacji kierowców, a Hill 17. Gerhard Berger był trzeci z 10 punktami.

Wyniki wyścigu

Poz Nr KierowcaZespół Okr Czas Punkty
1 0 Damon Hill HIL Williams Renault 65 1:36:14.374 10
2 5 Michael Schumacher MSC Benetton Ford 65 +24.166s 6
3 4 Mark Blundell BLU Tyrrell Yamaha 65 +86.969s 4
4 27 Jean Alesi ALE Ferrari 64 +1 okr 3
5 23 Pierluigi Martini MAR Minardi Ford 64 +1 okr 2
6 15 Eddie Irvine IRV Jordan Hart 64 +1 okr 1
7 26 Olivier Panis PAN Ligier Renault 63 +2 okr 0
8 25 Eric Bernard BER Ligier Renault 62 +3 okr 0
9 11 Alessandro Zanardi ZAN Lotus Mugen Honda 62 +3 okr 0
10 31 David Brabham BRA Simtek Ford 61 +4 okr 0
11 8 Martin Brundle BRU McLaren Peugeot 59 DNF 0
NC 6 Jyrki Jarvilehto JAR Benetton Ford 53 DNF 0
NC 7 Mika Hakkinen HAK McLaren Peugeot 48 DNF 0
NC 12 Johnny Herbert HER Lotus Mugen Honda 41 DNF 0
NC 14 Rubens Barrichello BAR Jordan Hart 39 DNF 0
NC 9 Christian Fittipaldi FIT Footwork Ford 35 DNF 0
NC 2 David Coulthard COU Williams Renault 32 DNF 0
NC 34 Bertrand Gachot GAC Pacific Ilmor 32 DNF 0
NC 28 Gerhard Berger BER Ferrari 27 DNF 0
NC 10 Gianni Morbidelli MOR Footwork Ford 24 DNF 0
NC 30 Heinz-Harald Frentzen FRE Sauber Mercedes 21 DNF 0
NC 20 Erik Comas COM Larrousse Ford 19 DNF 0
NC 3 Ukyo Katayama KAT Tyrrell Yamaha 16 DNF 0
NC 24 Michele Alboreto ALB Minardi Ford 4 DNF 0
NC 33 Paul Belmondo BEL Pacific Ilmor 2 DNF 0
NC 19 Olivier Beretta BER Larrousse Ford 0 DNF 0

Runda szósta, GP Kanady 1994