Top Ad unit 728 × 90

 

Formuła 1 w Wielkanoc - najciekawsze Grand Prix

GP Malezji 2008

Nie ma to jak wyścig w niedzielny poranek przy wielkanocnym stole. Taką sytuację mieliśmy prawie dziesięć lat temu jak Robert Kubica stanął na podium w Malezji.

Drugą rundę mistrzostw nasz kierowca rozpoczynał z czwartego pola startowego. Po bardzo dobrym początku wyścigu znajdował się na trzeciej pozycji za duetem kierowców Ferrari. Felipe Massa prowadził wyścig z przewagą 1,9 sekundy nad Kimim Raikkonenem , ale po pierwszej serii tankowań i zmian opon Brazylijczyk spadł za Fina. Na 31 okrążeniu Massa wypadł na pobocze w pulapkę żwirową i Kubica awansował na drugą pozycję.

Linię mety minął 19,5 sekundy za Raikkonenem, który odniósł wtedy 16 zwycięstwo w swojej karierze.

PozKierowcaZespółCzas/Okr
1.Kimi RäikkönenFerrari1h31:18.55556
2.Robert KubicaBMW Sauber+0:19.57056
3.Heikki KovalainenMcLaren-Mercedes+0:38.45056
4.Jarno TrulliToyota+0:45.83256
5.Lewis HamiltonMcLaren-Mercedes+0:46.54856
6.Nick HeidfeldBMW Sauber+0:49.83356
7.Mark WebberRed Bull-Renault+1:08.13056
8.Fernando AlonsoRenault+1:10.04156
9.David CoulthardRed Bull-Renault+1:16.22056
10.Jenson ButtonHonda+1:26.21456
11.Nelson Piquet JrRenault+1:32.20256
12.Giancarlo FisichellaForce India-Ferrari+1 okrążenie55
13.Rubens BarrichelloHonda+1 okrążenie55
14.Nico RosbergWilliams-Toyota+1 okrążenie55
15.Anthony DavidsonSuper Aguri-Honda+1 okrążenie55
16.Takuma SatōSuper Aguri-Honda+2 okrążenia54
17.Kazuki NakajimaWilliams-Toyota+2 okrążenia54

GP Brazylii 2002

Ciekawie było już z samego rana podczas sesji warm-up. Enrique Bernoldi zbyt szybko wjechał w pierwszy zakręt i uderzył w bariery. Gdy w końcu się zatrzymał dojechał do niego samochód bezpieczeństwa. Alex Ribeiro zdążył otworzyć drzwi Mercedesa, a Nick Heidfeld nie zdołał opanować swojego bolidu w zakręcie i uderzył w nie z całym impetem. Na szczęście nikomu nic nie stało się w tym wypadku.

Wyścig to natomiast pojedynek Michaela Schumachera i Juana Pablo Montoyi. Walczyli ze sobą już koło w koło w pierwszym zakręcie. Niemiec po szykanie był z przodu i w drodze do zakrętu numer trzy próbował zablokować Kolumbijczyka. Kierowca Williamsa stracił w tym momencie swoje przednie skrzydło uderzając o tył bolidu Ferrari.

Montoya zjechał do boksów, a Barrichello mógł wyprzedzić Schumachera ponieważ miał mniej paliwa w baku. Mijały jednak kolejne okrążenia i dopiero w połowie wszyscy zrozumieli, że Michael jedzie tylko na jeden pit stop. Dogonił go brat Ralf, czekał na błąd starszego brata, ale krótko mówiąc nie doczekał się.

Wyścig Rubensa skończył się przedwcześnie po awarii hydrauliki. Tym samym Michael wrócił na prowadzenie. Czekał go jeszcze pit stop, ale spokojnie dojechał do mety. Tam miał na niego czekać z flagą w szachownicę Pele, niestety Brazylijczyk się zagapił i nie pomachał Schumacherowi ;-)

Wyniki

Poz Nr Kierowca Zespół Okr Czas Start Pkt
1 1 Michael Schumacher Ferrari 71 1:31'43.663 2 10
2 5 Ralf Schumacher Williams-BMW 71 +0.588s 3 6
3 3 David Coulthard McLaren-Mercedes 71 +59.110s 4 4
4 15 Jenson Button Renault 71 +1'06.883s 7 3
5 6 Juan Pablo Montoya Williams-BMW 71 +1'07.563s 1 2
6 24 Mika Salo Toyota 70 +1 okr 10 1
7 16 Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 70 +1 okr 13
8 17 Pedro de la Rosa Jaguar-Cosworth 70 +1 okr 11
9 10 Takuma Sato Jordan-Honda 69 +2 okr 19
10 11 Jacques Villeneuve BAR-Honda 68 Silnik 15
11 23 Mark Webber Minardi-Asiatech 68 +3 okr 20

GP San Marino 2003

Michael i Ralf Schumacher do wyścigu przygotowywali się w żałobie. W sobotę zmarła ich mama Elisabeth. Starszy z braci do wyścigu startował z pole position, młodszy był drugi.

Po starcie przez kilkanaście pierwszych okrążeń bracia ostro walczyli o prowadzenie. Dopiero gdy Ralf zjechał do boksów tifosi na trybunach wybuchli radością. Zawodnicy Ferrari troszkę dłużej zostali na torze i wypracowali przewagę, która pozwoliła im zachować prowadzenie.

Ralf zakończył wyścig na czwartej pozycji. Wyprzedził go jeszcze Kimi Raikkonen, który później poradził sobie jeszcze z Rubensem. To był piąty rok w którym Schumacher wygrywał w San Marino. W latach 1999, 2000, 2002 i 2003 zwyciężał Michael, w sezonie 2001 pierwszą wygraną w F1 odniósł Ralf.

Michael po wygranej nie świętował. Na podium nie było szampana, a na konferencję prasową zamiast Niemca wybrał się Jean Todt. Michael i Ralf po Grand Prix polecieli prosto do domu do Kolonii.

Wyniki

Poz Nr Kierowca Zespół Okr Czas Start Pkt
1 1 Michael Schumacher Ferrari 62 1:28:12.058 1 10
2 6 Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes 62 +1.8 s 6 8
3 2 Rubens Barrichello Ferrari 62 +2.2 s 3 6
4 4 Ralf Schumacher Williams-BMW 62 +8.8 s 2 5
5 5 David Coulthard McLaren-Mercedes 62 +9.4 s 12 4
6 8 Fernando Alonso Renault 62 +43.6 s 8 3
7 3 Juan Pablo Montoya Williams-BMW 62 +45.2 s 4 2
8 17 Jenson Button BAR-Honda 61 +1 okr 9 1
9 20 Olivier Panis Toyota 61 +1 okr 10
10 9 Nick Heidfeld Sauber-Petronas 61 +1 okr 11
11 10 Heinz-Harald Frentzen Sauber-Petronas 61 +1 okr 14

GP Europy 1993

Ten wyścig pamiętają chyba wszyscy fani Formuły 1. Ayrton Senna startował z czwartej pozycji i spadł po starcie na piąte. Jego niesamowite umiejętności jazdy w deszczu pozwoliły mu jeszcze przed zakończeniem pierwszego okrążenia objąć prowadzenie.

Williamsy po kwalifikacjach zajmowały dwa pierwsze miejsca. Tak wyglądało ustawienie na starcie: Alain Prost, Damon Hill, Michael Schumacher i Senna. Tor był mokry, Michael po starcie próbował blokować Sennę, obaj stracili czas i Karl Wendlinger awansował w ten sposób na trzecie miejsce. Ayrton szybko jednak poradził sobie z tą dwójką.

Senna wylądował w ten sposób zaraz za Hillem. Wyprzedził go w kolejnych zakrętach. Przed zakończeniem pierwszego okrążenia w nawrocie znalazł się przed Prostem.

Tor zaczął wysychać, wszyscy zjechali po slicki, niestety Brytyjska pogoda nie należy do zbyt szczęśliwych i chwilę później zaczęło padać. Liderzy zjechali do boksów tym razem po deszczówki. Schumacher nie zmienił opon i odpadł z wyścigu będąc na prowadzeniu. Wypadł z toru jadąc po prostu na złych oponach.

Deszcz powoli ustępował, zawodnicy ponownie pojawili się w alei serwisowej. Senna napotkał w boksach na problemy i stracił na tym kolejne 20 sekund. Prost prowadził przed Senną, Hillem, Barrichello, Warwickiem i Herbertem.

Gdy znowu zaczęło padać Prost i Hill zjechali do boksów po deszczówki. Senna został na torze i była to prawidłowa decyzja, ponieważ chwilę później znowu się przejaśniło. Zawodnicy Williamsa musieli natomiast ponownie zjechać po slicki...

Senna wygrał w tym wyścigu. Pokazał jak walczyć w deszczu i podejmować odpowiednie decyzje w odpowiednim momencie.

Wyniki

Poz Nr Kierowca Zespół Okr Czas Start Pkt
1 8 Ayrton Senna McLaren-Ford 76 1:50'46.570 4 10
2 0 Damon Hill Williams-Renault 76 +1'23.199 2 6
3 2 Alain Prost Williams-Renault 75 +1 okr 1 4
4 12 Johnny Herbert Lotus-Ford 75 +1 okr 11 3
5 6 Riccardo Patrese Benetton-Ford 74 +2 okr 10 2
6 24 Fabrizio Barbazza Minardi-Ford 74 +2 okr 20 1
7 23 Christian Fittipaldi Minardi-Ford 73 +3 okr 16
8 11 Alessandro Zanardi Lotus-Ford 72 +4 okr 13
9 20 Erik Comas Larrousse-Lamborghini 72 +4 okr 17
10 14 Rubens Barrichello Jordan-Hart 70 +6 okr 12
11 21 Michele Alboreto Lola-Ferrari 70 +6 okr 24

źródło
Wszelkie prawa zastrzeżone Polski Fan Klub Formuły 1 © 2010 - 2016 Zdjęcia © Ferrari spa/Ercole Colombo, Renault, Williams, McLaren, Getty Images/Red Bull, Force India/Sutton, Sauber F1 Team, Lotus, Pirelli
This website is unofficial and is not associated in any way with the Formula One group of companies. F1, and related marks are trade marks of Formula One Licensing B.V.

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *

Obsługiwane przez usługę Blogger.